سه دعای حضرت سیّد الشّهدا (ع) در سختی ها و مصائب روز عاشورا

ادعیه
سه دعای حضرت سیّد الشّهدا (ع) در سختی ها و مصائب روز عاشورا :
سه دعای حضرت سیّد الشّهدا امام حسین بن علی علیهما السّلام در سختی ها و مصائب روز عاشورا :
از این دعاها که از لسان انسان کامل صاحب عصمت علیه السّلام که با تمام وجود و با وجود تمام سختی ها و مصائب و کمبودها، فقط و فقط به خداوند متعال توکّل نموده است و او را وکیل خود قرار داده است و تنها از او استمداد کمک و یاری می نماید و خود را در محضر حق متعال می بیند و خود را عبدالله می داند، می توان در سختی ها و مصائب و مشکلات زندگی استفاده نمود و با حق متعال منادات و مناجات کرد و در مسیر انسان سازی خود از ادعیه و کلمات صاحبان عصمت علیهم السّلام که معلَّم به تعلیم الهی اند، بهره برد.
۱- … شیخ مفید از مولانا علی بن الحسین علیهما السّلام، که فرمود: چون بامدادان لشکریان کوفه بر حسین علیه السّلام تاختند، امام (ع)چنین دعانمود : اَللَّهُمَّ اَنتَ ثِقَتِی فِی کُلِّ کَربٍ وَ رَجَائِی فِی کُلِّ شِدَّه وَ اَنتَ لِی فِی کُلِّ اَمرٍ نَزَلَ بِی ثِقَهٌ وَ عُدَّهٌ کَم مِن هَمٍّ یَضعُف فِیهِ الفُؤادُ وَ تَقِلُّ فِیهِ الحِیلَهُ وَ یَخذُلُ فِیهِ الصَّدیقُ وَ یَشمُتُ فِیهِ العَدُوُّ اَنزَلتُهُ بِکَ وَ شَکَوتُهُ اِلَیکَ رَغبَهً مِنِّی اِلَیکَ عَمَّن سِوَاکَ فَفَرَّجتَهُ (عَنِّی خ) وَ کَشَفتَهُ (وَ کَفَیتَهُ خ) فَاَنتَ وَلِیُّ کُلِّ نِعمَهٍ وَ صَاحِبُ کُلِّ حَسَنَهٍ وَ مُنتَهَی کُلِّ رَغبَهٍ. (دَمعُ السَّجُوم/ علاّمه میرزا ابوالحسن شعرانی رحمه الله/ ص۱۸۸)
۲- و قطب راوندی در کتاب دعوات ازامام زین العابدین علیه السّلام روایت کرده است که: پدرم در آن روز خونین که کشته شد، مرا به سینه چسبانید و می گفت: ای فرزند! از من این دعا فراگیر که مادرم حضرت فاطمه(س) به من آموخت و او از رسول خدا و او از جبرئیل صلوات الله علیهم فرا گرفته بود، در هر حاجت و مهم و مصائب که پیش آید و امر عظیم دشوار، بگو : بِحَقِّ یَس وَ القُرآنِ الحَکِیمِ وَ بِحَقِّ طَه وَ القُرآنِ العَظِیمِ یَا مَن یَقدِرُ عَلَی حَوَائِجِ السَّائِلِین یَا مَن یَعلَمُ مَا فِی الضَّمِیرِ یَا مُنَفِّساً عَنِ المَکرُوبِینَ یَا مُفَرِّجاً عَنِ المَغمُومِینَ یَا رَاحِمَ الشَّیخِ الکَبِیر یَا رَازِقَ الطِّفلِ الصَّغِیرِ یَا مَن لاَ یَحتَاجُ اِلَی التَّفسِیر صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَافعَل بِی کَذَا وَ کَذَا. (به جای کذا و کذا، خواسته ی خود را طلب نماید). (دَمعُ السَّجُوم/ علاّمه میرزا ابوالحسن شعرانی رحمه الله/ ص۲۷۱ و۲۷۲)
۳- در روایت کفعمی این آخِرین دعای حضرت بیان شده است در روزی که بسیار شده بود دشمنان او، یعنی روز عاشورا (دَمعُ السَّجُوم/ ص۲۷۲)
اَللَّهُمَّ اَنتَ مُتَعالِی المَکَانِ عَظِیمُ الجَبَرُوتِ شَدِیدُ المِحَالِ غَنِیٌّ عَنِ الخَلآئِقِ عَرِیضُ الکِبرِیَآءِ قَادِرٌ عَلَی مَا تَشآءُ قَرِیبُ الرَّحمَهِ صَادِقُ الوَعدِ سَابِغُ النِّعمَهِ حَسَنُ البَلآءِ قَرِیبٌ اِذَا دُعِیتَ مُحِیطٌ بِمَا خَلَقتَ قَابِلُ التَّوبَهِ لِمَن تَابَ اِلَیکَ قَادِرٌ عَلَی مَا اَرَدتَ وَ مُدرِکٌ مَا طَلَبتَ وَ شَکُورٌ اِذَا شُکِرتَ وَ ذَکُورٌ اِذَا ذُکِرتَ اَدعُوکَ مُحتَاجاً وَ اَرغَبُ اِلَیکَ فَقِیراً وَ اَفزَعُ اِلَیکَ خَآئِفاً وَ اَبکَی اِلَیکَ مَکرُوباً وَ اَستَعِینُ بِکَ ضَعِیفاً وَ اَتَوَکَّلُ عَلَیکَ کَافِیاً اُحکُم بَینَنَا وَ بَینَ قَومِنَا(بِالحَقِّ) فَاِنَّهُم غَرُّونَا وَ خَدَعُونَا وَ خَذَلُونَا وَ غَدَرُوا بِنَا وَ قَتَلُونَا وَ نَحنُ عِترَهُ نَبِیِّکَ وَ وَلَدُ حَبِیبِکَ مُحَمَّدِ بنِ عَبدِاللهِ الَّذِی اصطَفَیتَهُ بِالرِّسَالَهِ وَائتَمَنتَهُ عَلَی وَحیِکَ فَاجعَل لَنَا مِن اَمرِنَا فَرَجاً وَ مَخرَجاً بِرَحمَتِکَ یَا اَرحَمَ الرَّاحِمِینَ.
… حضرت صادق علیه السّلام می خواند این دعا را در این روز، که این دعا از دعاهای روز سیّم شعبان است و آن روز ولادت حسین علیه السّلام است. (مفاتیح الجنان/ حاج شیخ عبّاس قمی رحمه الله/ باب دوم، فصل دوم، در اعمال روز سوم ماه شعبان)
(دَمعُ السَّجُوم/ علاّمه میرزا ابوالحسن شعرانی رحمه الله/ ناشر: نگاران قلم/ طبع: اوّل، زمستان ۱۳۸۲)
(نَفَسُ المَهمُوم/ تألیف؛ حاج شیخ عّباس قمی رحمه الله؛ صاحب کتاب ارزش مند و گران بهای مفاتیح الجنان)
(دَمعُ السَّجُوم فِی تَرجُمَهِ نَفَسُ المَهمُوم/ ترجمه و تشریح و تحقیق؛ علاّمه میرزا ابوالحسن شعرانی رحمه الله)
(نام دیگر این ترجمه یعنی دَمعُ السَّجُوم، واقعه ی کربلا می باشد. امّا نام اصلی همان دَمعُ السَّجُوم است.)


پاسخ دهید

دیدگاه شما