آشنایی با اصطلاحات ومعانی فقهی

«د»

دائمه: زنى كه با عقد دائم به همسرى مردى درآمده باشد.
دايه: زنى كه فرزند ديگرى را شير دهد.
دُبُر: پشت; مقعد.
دعوى: دادخواهى
دُمل: زخم
دينار: هر دنيار يك مثقال شرعى است كه هر مثقال، ۱۸ نخود است. چهار مثقال شرعى سه مثقال معمولى است.
ديه: مالى كه در مقابل خون مسلمان يا نقص بدنى او پرداخت شود.


پاسخ دهید

دیدگاه شما