آشنایی با اصطلاحات ومعانی فقهی

«س»

سائل: كسى كه مالى را طلب كند; گدا; محتاج
سبيل الله: راه خدا; هر كار خوبى كه براى خدا انجام دهند.
سجده: بر زمين گذاشتن پيشانى، كف دستها، سر زانوها، سر دو انگشت پاها، براى عبادت يا اظهار فروتنى; يكى از اركان نماز
سجده تلاوت: سجده اى كه به واسطه قرائت يا شنيدن آيات سجده دار قرآن بايد انجام داد. تعداد آيات سجده دار قرآن ۱۵ تاست. ۴ مورد آنها سجده واجب و ۱۱ مورد آنها سجده مستحب است. سجده هاى واجب قرآن: (سجده، ۱۵ ـ فصلت، ۳۷ ـ نجم، ۶۲ ـ علق، ۱۹) ،سجده هاى مستحب قرآن: (اعراف، ۲۰۶ ـ رعد، ۱۵ ـ نمل، ۴۹ ـ اسراء، ۱۰۷ ـ مريم، ۵۸ ـ حج ۱۸ و ۷۷ ـ فرقان، ۶۰ ـ نحل، ۲۵ ـ ص، ۲۴ ـ انشقاق، ۲۱).
سجده سهو: سجده اى كه نمازگزار در برابر اشتباهاتى كه در حين نماز از او سر زده است، به جاى كمى مى آورد.
سرگين: مدفوع حيوانات
سفيه: بى عقل; ديوانه; كسى كه قدرت نگهدارى مال خويش را ندارد و سرمايه اش را در كارهاى بيهوده خرج مى كند و يا به كارهاى غير عقلانى دست مى زند.
سقط شده: افتاده; جنين نارس، ناقص يا مرده كه قبل از موعد تولد از رحم زن خارج شده است.
سوره عزائم: سوره هايى كه در آنها آيه اى قرار دارد كه موجب سجده واجب مى شود، كه عبارتند از سوره هاى «فصلت» «نجم» «سجده» «علق»
سنت: سيره; روش


پاسخ دهید

دیدگاه شما